in een oogopslag

berlijn

heuristiek

nooit eerder gehoord of gelezen, maar voortaan meesmuilend in mijn geheugen gekoesterd:

schaamlapje. (*)


(*) in de context van mijn cursus 'heuristiek van de kunstwetenschap':
"Heel wat boeken over kunst zijn geen wetenschappelijke werken. Zo bieden boeken gewijd aan bekende kunstenaars die in 'witte' boekhandels te koop zijn vaak mooie afbeeldingen maar geen informatie die verder gaat dan wat obligate biografie en kunstwetenschappelijke gemeenplaatsen. Soms zijn ze wel voorzien van een bibliografie die bestaat uit een handvol (wetenschappelijke) werken, maar deze worden dan eerder als schaamlapje dan als volwaardig instrument gebruikt."

quote it

how happy is the blameless Vestal's lot!
the world forgetting, by the world forgot.
eternal sunshine of the spotless mind!
each pray'r accepted, and each wish resign'd.

(a. pope)

minolta

onlangs heb ik me een gouwe ouwe minolta AL -bouwjaar '61!- aangeschaft via ebay.
jawel, hij doet het nog!

hand

zomer

hoe tussen
jij en mij
als straf
voor een ongestreden strijd
een massa stroomde

hoe ik
toen maar
de ogen sloot en
dronken
naar je toe droomde

en we schemerdansten
met schuchtere
blik en
je mikte

een schot in mijn roos

hou

Een rilling kruipt traag opwaarts langs m'n ruggengraat. De moordende woorden die jij niet uitspreekt, kan ik aflezen in je ogen. Radeloos keer je me de rug toe en ik sterf. Ik sterf en blijf sterven. M'n aderen bloeden leeg, de adem ontvlucht m'n longen want jij, jij laat me vallen. M'n hoofd met een smak tegen de zwijgende aarde. Je blijft staan, verroert je niet. Kijk naar me, schraap me van de grond. Het zijn jouw scherven, doe ermee wat je wil. Ik bijt op m'n tanden, jij op je lip. De winter bijt in onze harten en verscheurt ze als een wild beest. Smeken helpt niet. Laat mij je schaduw zijn, uiteengevallen. Maar toch, aanwezig. Aanschouwend. Laat de zwarte aarde me niet opslokken en verteren in haar diepte. Ik wil leven. Als een plakvlieg. Hou me...

moeder

immers:
wat een heimwee kan toch schuilen
achter ogen die niet meer huilen